HET VONDELJUWEEL 1972

We gaan proberen iets anders te doen. Niet om de pretentie te hebben "wij kunnen dat", maar alleen om het bewijs te leveren dat wij heel veel belangstelling hebben voor het Vondeljuweel.

We hebben het heringericht uit eerbied voor het verleden en het was de vrucht van een goedgemeende menselijke poging om voor de toekomst iets te bewaren.

Ik herhaal : we gaan proberen iets anders te doen en natuurlijk ook trachten het beter te doen.

Om te beginnen is het een werk van eigen bodem, van een goede vriend, n onzer adviseurs : Paul Colet (Maxim Krjer). Kontakten leggen met onze eigen auteurs is goed, maar het doen dat is beter.

Zeven groepen uit onze vijf kernen gaan dit stuk spelen voor eigen publiek. Dus zevenmaal hetzelfde stuk op zeven verschillende plaatsen. Dat noem ik spreiding van een Vlaams werk.

Op die manier krijgen de zeven inrichtende verenigingen een kans om van deze voorstelling een kasstuk te maken. Er zal onvermijdelijk belangstelling zijn van de zes andere deelnemers en er zal hun eigen publiek zijn.

Dan is er de slotzitting die zal plaatshebben in het Augustijner-teater te Antwerpen. De toneelwerkgemeenschappen die er gevestigd zijn zullen er de vruchten van hun tweejaarlijkse studie laten bewonderen in enkele eenakters of fragmenten, en meteen het onmiskenbaar bewijs leveren dat zij klaar staan om ons amateurtoneel hogerop te voeren. En dit voor een talrijke afvaardiging van de deelnemende verenigingen en hun simpatizanten.

Hierna volgt dan de proklamatie en een gezellige receptie.

Ja, ons Vondeljuweel zal ditmaal iets anders zijn. Het zal getuigen van originaliteit maar ook van rijke toneelweelde.

Jos Posson,
Voorzitter.

Zie ook :

Puin

Historiek van het Vondeljuweel